ระบบสารสนเทศ เป็นระบบที่ใช้งานการบริหารจัดการข้อมูลและข่าวสาร เพื่อการดำเนินการในจุดประสงค์ที่เป็นเฉพาะ โดยระบบสารสนเทศมีวิวัฒนาการตามความเจริญทางอารยธรรมของมนุษยชาติ เมื่อมีการพัฒนาและใช้งานดิจิตอลคอมพิวเตอร์อย่างแพร่หลาย ทำให้เกิดความสามารถสำคัญสามประการที่ทำให้ระบบสารสนเทศมีการพัฒนาอย่างก้าวกระโดด ได้แก่ 1. ความสามารถในการประมวลผข้อมูลให้เป็นข่าวสารอย่างรวดเร็ว, 2. การสื่อสารผ่านเครือข่ายที่มีความน่าเชื่อถิือ และมีความเร็วสูง, และ 3. ความสามารถในการเก็บข้อมูลเป็นจำนวนมหาศาล. เทคโนโลยีสารสนเทศประกอบด้วยส่วนประกอบหลักๆ ได้แก่ ฮาร์ดแวร์, ซอฟต์แวร,์ เครือข่าย, บุคลากร, และ ข้อมูล เป็นต้น. จากส่วนประกอบหลักดังกล่าว ซอฟต์แวร์เป็นส่วนสำคัญที่เกี่ยวเนื่องกับการพัฒนาระบบสารสนเทศที่ผู้ใช้งาน ผู้พัฒนา ต้องร่วมกันพัฒนาสร้างสรรค์ให้สามารถใช้งานได้ตามความต้องการ
คำถามที่น่าสนใจคือ ซอฟต์แวร์คืออะไร? การอธิบายความหมายของซอฟต์แวร์ คงต้องเริ่มจากที่ว่า คอมพิวเตอร์ทำงานตอบสนองกับชุดของคำสั่งเฉพาะ. การนำเอาคำสั่งมาเรียงกันเพื่อจุดประสงค์ในการทำงานหนึ่งๆ เรียกว่าโปรแกรม ผู้พัฒนาโปรแกรมทำการเขียนโปรแกรมโดยการร่ายเรียงคำสั่งต่างๆ เพื่อจุดประสงค์หนึ่งๆ. ซอฟต์แวร์ เป็นชุดของโปรแกรมที่สามารถนำมาใช้ตอบสนองต่อความต้องการที่ได้รับการกำหนดไว้ ประกอบกับชุดเอกสารประกอบเพื่อเอื้อประโยชน์ต่อการบำรุงรักษา และพัฒนาเพิ่มเติม. โดยสามารถพิจารณาอย่างง่ายว่าซอฟต์แวร์คือโปรแกรมที่มีเอกสารประกอบอย่างเป็นระบบ.
ธรรมชาติของซอฟต์แวร์นั้น มีความเป็นนามธรรมสูง, ทำให้ควบคุมและบริหารการพัฒนาโครงการได้ยาก ทำการวัดผลการดำเนินงาน และประมาณความคืบหน้าของการทำงานค่อนข้างลำบาก. วิศวกรรมซอฟต์แวร์ เป็นการรวบรวมองค์ความรู้เชิงวิศวกรรมเพื่อตอบสนองการพัฒนาซอฟต์แวร์ ให้สามารถทำการพัฒนาซอฟต์แวร์ให้ประสบผล. องค์ความรู้เชิงวิศวกรรม ประกอบด้วย วิธีการ กระบวนการทำงาน ขั้นตอน แนวทาง ข้อแนะนำในการทำงานอย่างเป็นระบบตลอดประบวนการในวงจรชีวิตของซอฟต์แวร.์ โดยได้มีการดำเนินการด้าน สาขาวิชาวิศวกรรมซอฟต์แวร์ ตั้งแต่เริ่มมีการใช้งานคอมพิวเตอร์ในทศวรรษ 1960 และ ได้มีการพัฒนาองค์ความรู้ด้านวิศวกรรมซอฟต์แวร์อย่างต่อเนื่อง. การนำเอาวิศวกรรมซอฟต์แวร์มาใช้งานอย่างเป็นระบบมีความสำคัญต่อวามสำเร็จของโครงการ และความคุ้มค่าในการลงทุน โดยเฉพาะอย่่างยิ่งสำหรับโครงการขนาดกลางถึงใหญ่ ความเข้าใจเรื่องวิศวกรรมซอฟต์แวร์ทำได้ยาก ถ้าปราศจากประสบการณ์ในการทำงานจริง ซึ่งอาจเป็นไปไม่ได้ที่จะเรียนรู้การดำเนินการตามหลักวิศวกรรมซอฟต์แวร์จากการศึกษาตามหัวข้อและเนื้อหาเพียงอย่างเดียว.
เป้าหมายของการพัฒนาซอฟต์แวร์นั้น สามารถพิจารณาได้จากหลากหลายมิติ เช่น พัฒนาซอฟต์แวร์ให้ได้ผลกำไรสูงสุด, พัฒนาซอฟต์แวร์ให้มีประสิทธิภาพสูงสุด, พัฒนาซอฟต์แวร์ให้มีข้อผิดพลาดมากที่สุด, หรือ พัฒนาซอฟต์แวร์ให้ใช้งานง่ายที่สุด ตามลักษณะงาน. การระบุถึงเป้าหมายของการพัฒนาซอฟต์แวร์นั้น ควรพิจารณาถึงผู้เกี่ยวข้องในการดำเนินการทั้งผู้ให้บริการซอฟต์แวร์ และผู้รับบริการซอฟต์แวร์.
ในการพัฒนาซอฟต์แวร์นั้น เป้าหมายหลักของการพัฒนาโครงการซอฟต์แวร์ คือ
ความสามารถที่จะการพัฒนาซอฟต์แวร์ให้ตรงตามความคาดหวังของลูกค้า
วงจรชีวิตของการพัฒนาซอฟต์แวร์ (Software Development Life Cycle, SDLC) นั้น นับตั้งแต่การเริ่มโครงการพัฒนาซอฟต์แวร์ ถึงการเลิกใช้ซอฟต์แวร์หนึ่งๆ โดยประกอบด้วยขั้นตอนจำนวนมาก โดยจะได้กล่าวต่อไปในบทนี้. การพิจารณาการนำวิศวกรรมซอฟต์แวร์มาใช้งานเพื่อการบริหารการพัฒนาซอฟต์แวร์ให้เกิดประสิทธิภาพนั้น จะนำเสนอตามโครงของวงจรชีวิตซอฟต์แวร์ ในบทนี้เป็นการรวบรวมสิ่งที่สำคัญของการนำวิศวกรรมซอฟต์แวร์ มาใช้สำหรับองค์กรพัฒนาซอฟต์แวร์ ขนาดกลาง และขนาดย่อม ที่เน้นการพัฒนาโปรแกรมประยุกต์บนเว็ปสำหรับองค์กรธุรกิจ โดยใช้ใช้ศูนย์กลางจากวงจรชีวิตการพัฒนาของซอฟต์แวร์ โดยนำองค์ความรู้จาก [10,9,13,15,11] มาประกอบกันให้่เหมาะสมกับองค์กรขนาดย่อมที่พัฒนาซอฟต์แวร์ประยุกต์ใช้งานบนเว็ป (Web-based Application)